Türk kadını, Atatürk’le birlikte zincirlerini kırmış, devrimlerin simgesi haline gelmiştir. Cumhuriyet önderliği; Türklerin eşitlikçi geleneğinden de güç alarak, kadınların toplumun her alanında ve özellikle erkekle birlikte yürümesini, çalışmasını, ilerlemesini sağlamıştır.

Biz; Kadınız!  İnsanız!  Aklımızla, kalbimizle ürettiklerimizle, yaptıklarımızla varız!  Üreticiyiz ve güçlüyüz!

Kadınlar, yüz yıl önce Yunan Ordusu’nun zulmüne, zalimliklerine karşı muharebelerde mermi taşıyarak, vuruşarak, kurşun dökerek, yaraları sararak savaştılar.

Köylü kadınlar bu kez tutuklanan arkadaşlarının serbest bırakılması için Kaymakamlığa yürümüşlerdir. Olayların daha da büyüyeceğini fark eden Kaymakam İshak Tevfik Bey tutuklu kadınları serbest bırakmak zorunda kalmıştır.

Bazen bir politikacının kafasına uçarcasına  çıkar gider ayaktan isyanla! Sokakta kendini koruyan kadının da en büyük silahıdır, aynı isyanın ayakkabısı. İşsizin yoldaki taşlardan hıncını çıkarttığı da aynı model isyan ayakkabısı.

Yirmibeş yıllık bir hazırlıktan sonra akın başlamıştır. Bedriye Gökmen Bacı’nın gökçülük imtihanını mümeyyizler yapmadı, mümeyyizler numara vermedi. Bu imtihanı yapanlar Çanakkale’de, Sakarya’da, Dumlu’da, Ağrı’da uçanlar ve oralarda kalanlar yaptı, numarasını onlar verdi.

Kadınlar yüzyıllar içinde, dönemin getirdiği bütün görünür görünmez yaraları sağaltmanın ustalığından el almış, kendince çözümler geliştiriyor.

Türk kadınının bugünkü konumuna gelmesinde öncü kadınların ve onları destekleyen aydın erkeklerin emekleri, mücadeleleri vardır. Bu mücadele tarihi kendisini, kadın üzerine çıkmış ve kadınların çıkardığı yayınlarda somut olarak göstermektedir.